Werk Verliezen En Bedelen Bij Vrienden De Coronatijden

Werk Verliezen En Bedelen Bij Vrienden De Coronatijden

Alleenstaande ouder hebben het extra moeilijk in coronatijden, als je dan nog je werk verliest of verplicht thuis moet blijven worden de toestanden dramatisch. De coronacrisis met al het bijkomende maakt het allemaal extra moeilijk en zeker als je er alleen voor staat.
Het zal je niet verbazen dat heel de coronacrisis en de lockdowns een enorme effect hebben op de economie. Heel vele mensen hebben het moeilijk omdat ze tijdelijk werkloos zijn geworden of hun werk hebben verloren en werkloos zijn.

Armoede is zo onzichtbaar, het is moeilijk te weten en mensen of gezinnen die het moeilijk hebben zullen het vaak verbergen en er niet over spreken.

Er zijn mensen die hun werk verloren, mensen die plots tijdelijk werkloos zijn, bedrijven die failliet zijn gegaan en dat heeft allemaal invloed op het inkomen van het gezin.

Het is voor iedereen moeilijk of je nu samenwoont of alleen woont. Voor een alleenstaande ouder is het extra moeilijk hoe kom je hier door, hoe moet je het aanpakken, wat brengt de toekomst.

Het bewijs van de stijgende armoede vinden we bij de OCMW’s en bij de voedselbanken die gedurende de lopende crisis een enorme stijging hebben gezien in de toename van de sluipende armoede.
Beeld je gewoon in dat je een deel van je loon verliest er zijn gezinnen, alleenstaande die tot 33 procent van hun inkomen hebben zien verdwijnen.

Het is een moeilijke situatie die ongemerkt blijft bij vele. Mensen praten helemaal niet graag over armoede zeker niet als ze er zelf mee te maken hebben. De armoede blijft verborgen de tranen van verdriet en wanhoop zullen niet gezien worden, maar ze zijn er wel en het is de harde realiteit.

Als je er zelf nooit mee te maken hebt gehad of je het zelf niet hebt meegemaakt is het heel moeilijk te begrijpen. De schaamte, het verdriet, de wanhoop en de hopeloosheid zijn gevoelens die je dan 24u op 24u bij blijven. Het gaat niet uit je hoofd je kan het er niet uit krijgen het is de realiteit.

Denk even aan een alleenstaande ouder die een kind heeft of meerdere kinderen en je weet niet hoe je de rekeningen moet blijven betalen, je weet niet of je na een paar dagen nog eten op tafel kan zetten.

Je denkt en bid dat er niets gebeurd want je hebt geen reserve je kan geen enkele richting uit. En ouder doet alles voor zijn kind of kinderen. Er zijn alleenstaande ouders vaders en moeders die alle dagen te kampen hebben met deze vorm van armoede. Zij kunnen er niet aan doen dat ze verlies hebben van inkomen of hun werk verloren zijn omdat het bedrijf waar ze werkte failliet is gegaan.

Als alle trots je verlaten heeft, als je geen enkele uitweg meer vind, als je niet weet hoe je uw kinderen nog eten kan geven als alle mogelijkheden opgebruikt zijn dan blijft er alleen nog over je trots opzij zetten en hopen dat je met vragen, bedelen toch nog iets bijeen krijgt.

Emotioneel ga je er onder door, maar je moet blijven voortgaan want je kinderen rekenen op je. Er is geen andere weg ze moeten eten hebben, ze hebben verzorging nodig, ze hebben kleren nodig en nog zo veel meer.

Er zijn diensten in België die je kunnen helpen en toch zijn er nog vele die niet aanvaard worden en die geen hulp krijgen. Dan sta je daar en ben je helemaal verloren.

Steun voor bedrijven die is er, een peulschil niet genoeg om te kunnen overleven zeker niet voor kleine bedrijven of kleine zaken.

Steun voor mensen die een deel tot een groot deel van hun inkomen verliezen die is er niet. Deze mensen worden aan hun lot overgelaten en moeten het zelf maar zien te redden.

Het is een toestand die de eerste tijd niet zal betere ook niet als de crisis voorbij is. De naslag van de crisis en de maatregels moet nog komen die schuilt achter de hoek en wacht zoals een dief in de nacht om toe te slagen.

Verbetering, oplossingen zijn er niet of worden niet voorbereid. De toekomst brengt nog meer armoede, kinderen in armoede, gezinnen in armoede en vaders en moeders die geen oplossingen meer zien.

bezootje

Related Posts

Translate »